BN DE STEM interview Louk over NRJO door Willem Jongeneelen

De pers over FULLDUPLEXX

“Fullduplexx, de band van de Rotterdamse trombonist Louk Boudesteijn, raast met ronkende funkjazz door de bocht. Debuut-cd F.FWD ontsteekt vanaf het openingsnummer Waterboarding in een vloeiende combinatie van electro, funk, rock en impro. Het groepsgeluid van de zes musici is van een strak soort en kent pit. Vooral door de zwierige of soms juist onheilspellende melodietjes, de gevarieerd opgezette blaaspartijen, de soepele ritmische ondergrond en de combinatie van instrumenten”. – Amanda Kuyper in NRC

“Electro, funk, impro, rock, wave: als vijf vingers van een vuist die dit jaar een van de hardste klappen in muziekland Nederland uitdeelde”

“Wie de trombonist alleen nog maar kende als jazzman zal na het beluisteren van F.FWD waarschijnlijk onder de blauwe plekken zitten”

“Urgent en Intens” – Ruud Meijer in HP/de Tijd

“De avontuurlijke en vooral gevarieerde aanpak maakt van Fullduplexx een serieuze kandidaat voor de Edison 2011” -Andre Dadi in Jazz

“Een aanrader” -Fret

“Alleen die titel…F.FWD? Zet hem gewoon op ‘Repeat’”- Marten Schulp in Musicmaker

“In het Rotterdam Jazz Orchestra concentreert trombonist Louk Boudesteijn zich op de serieuze zaken. Ook zijn werk als docent aan het Tilburgse Conservatorium zal niet zo losjes zijn als dat in Fullduplexx, zijn progressief groovende band. In deze groep gaat het om tempo! Gaan! Ze lieten live al zien hoe funky ze kunnen zijn en nu is er ook op een cd. Boudesteijn schreef alle stukken en vult daarmee een vol uur. De leider laat zich vergezellen door: Mete Erker op saxofoon, Ferhan Otay op gitaar, Rein Godefroy op piano (en Fender Rhodes!), Michel van Schie op bas (met wel hele dikke snaren) en Pim Dros op drums. Eigenlijk zijn het afgestudeerde kunstenaars in een jazzbandje met stevige rock-invloeden. Meteen aan het begin is het al raak: in ‘Waterboarding’ gaat een hoog rocktempo gepaard aan een sterke melodie. Boudesteijn koppelt diverse elektronische effecten aan zijn instrument, en het is heel raar, zodra hij ze inschakelt speelt hij ineens dissonant, een beetje dwars, terwijl de band gewoon doorstoomt. Die rock-achtergrond blijft het hele album aanwezig, hoewel ‘On a Wednesday’ een uitzondering is, dit is een gevoelige ballad. Ze kunnen het echter niet laten de intensiteit van dit stuk behoorlijk op te drijven, maar eindigen zoals ze begonnen, relaxed. Fullduplexx is echt een band om live mee te maken. Laat de zomerfestivals maar komen!”

Peter J. Korten  voor jazzflits